پس از برقراری آتش بس ، قرارداد هایی جداگانه میان مصر ، سوریه و اسرائیل به امضا رسید

پس از مرگ جمال عبدالناصر ، انور سادات کوشید که با گرایش به غرب ، مقامات آمریکایی را قانع سازد که اسرائیل را وادار به تخلیه اراضی اشغالی در جنگ 1346ش. / 1967م. کند . اما بی حاصل بودن این اقدامات ، مصر و سوریه را بر آن داشت که در 14مهر 1352ش. / 6 اکتبر 1973م. غافلگیرانه به اسرائیل حمله کنند . در آغاز جنگ ، اعراب مناطق اشغالی اسرائیل در جنگ 1346ش. / 1967م. را باز پس گرفتند ، ولی اندکی بعد ، اسرائیل نیروهای نظامی عرب را به مواضع پیشین عقب راند و حتی بخش هایی دیگر را نیز به تصرف در آورد .

به پیشنهاد آمریکا و شوروی ( سابق ) شورای امنیت تشکیل جلسه داد و قطعنامه 339 را برای توقف جنگ و اجرای قطعنامه 242 تصویب کرد . پس از برقراری آتش بس ، قرارداد هایی جداگانه در بهمن 1352 و اردیبهشت 1353ش. / ژانویه و مه 1947م. میان مصر ، سوریه و اسرائیل به امضا رسید که بنابر آن ، اسرائیل از کانال سوئز و شهر قنیطره سوریه عقب نشست . با امضای موافقت نامه شهریور 1354ش. / سپتامبر 1975م. میان مصر و اسرائیل ، بخش هایی دیگر در امتداد خلیج سوئز به مصر بازگردانده شد .2
تلاش آمریکا برای پایان دادن به جنگ ، بیشتر برای توقف و یا کاهش پیامدهای ویران گر تحریم نفتی اعراب علیه غرب بود . این تحریم را اعراب به علت ناخشنودی از حمایت گسترده آمریکا از رژیم اسرائیل در جریان جنگ ، سامان داده بودند .ای این رو ، هنری کسینجر ، معمار سیاست خارجی آمریکا در دهه 50 شمسی / 70 میلادی ، با سفرهای پی در پی به خاورمیانه ، موفق به نزدیک کردن مواضع طرف های درگیر و انعقاد صلح میان آنها شد . این پیروزی کسینجر ، راه را برای قانع کردن مصر به منظور دستیابی به یک راه حل سیاسی با اسرائیل فراهم کرد .
از مهمترین دست اوردهای جنگ آبان1352ش. / اکتبر 1973م. فراهم آمدن زمینه های مناسب برای آغاز مذاکرات صلح خاورمیانه بود ؛ زیرا اولا ، اعراب در یافتند که به علت حمایت جدی آمریکا از اسرائیل و نیز وجود تفرقه در صفوف آنان ، قادر به شکست نظامی اسرائیل نیستند .
دوم ، اسرائیل در پی چند بار شکست از اعراب ، به واهی بودن افسانه شکست ناپذیری و لزوم همزیستی مسالمت آمیز با همسایگانش ایمان آورد .
سوم ، آمریکا از یک سو ، دارای منافع حیاتی در جهان عرب بود و از سویی دیگر ، به موجودیت اسرائیل به عنوان تنها پایگاه مطمئن استراتژیک خاورمیانه ای خود نیازی ضروری داشت و از این رو ، خواهان برقراری صلح در منطقه بود .3

1. این جنگ به نام هایی چون جنگ اکتبر ، رمضان و یوم کیپور ( روز مقدس یهودیان ) نیز مشهور است .
2. جغرافیای سیاسی خاورمیانه و شمال آفریقا ، درایسدل واچ ، بلیک ، صفحه 397
3. سیاست خارجی آمریکا در خاورمیانه ، زبیگنیو برژینسکی ، حمید احمدی ، صفحه 2