پس از جنگ سال 1335ش. / 1956م. ، زمینه های جنگ بعدی اعراب و اسرائیل فراهم آمد . بدین گونه که به تدریج بر قدرت و نفوذ جمال عبدالناصر افزوده شد و در جهان عرب ، اندیشه های ضد اسرائیلی و ناسیونالیستی او گسترش یافت . این امر احتمال رویارویی جدید اعراب و اسرائیل را افزایش می داد . دیگر آنکه اسرائیل از وضعیت موجود و سرزمین هایی که در اشغال داشت ، ناراضی بود ؛ زیرا تمام سرزمین فلسطین را حق خود می دانست . از این رو ، برای بیرون راندن فلسطینیان از خانه و کاشانه خود می کوشید . 1
اما آنچه زمینه فوری جنگ را پدید آورد ، تجمع نیروهای اسرائیلی در امتداد مرزهای سوریه و واکنش مصردر برابر این رفتار بود . مصر به حمایت از سوریه ، نیرویی به استعداد دو لشکر به سوی مرزهای اسرائیل گسیل داشت و نیز از سازمان ملل متحد درخواست کرد که نیروهای حافظ صلح خود را از منطقه بیرون ببرد ؛ نیروهایی که پس از جنگ 1335ش. / 1956م. در آنجا استقرار یافته بودند .مصر همچنین اعلام کرد که تنگه تیران 2  را به روی کشتی های دارای پرچم اسرائیل و نیز کشتی هایی که کالای استراتژیک به مقصد اسرائیل حمل می کنند ، خواهد بست . واکنش اسرائیل به اقدامات مصر ، حمله هوایی و زمینی به آن کشور بود . اندکی بعد از آغاز جنگ ، اردن و سوریه نیز به حمایت از مصر وارد جنگ شدند .3
نتیجه جنگ به دلایل زیر برای اسرائیل سودمند و برای اعراب تاسف بار بود :
الف) خسارات وارده بر مصر به عنوان مهمترین کشور عرب درگیر ، تکان دهنده بود ؛ زیرا 300 فروند از 340 فروند هواپیمای جنگی خود و نیز نوار غزه و صحرای سینا ر از دست داد .
ب) بلندی های جولان و کرانه باختری ، که به ترتیب به سوریه و اردن تعلق داشت ، به تصرف اسرائیل در آمد .
ج) قطعنامه 242 ، از سوی سازمان ملل متحد برای پایان دادن به همین جنگ صادر شد ، موفقیتی دیگر برای اسرائیل به شمار می آمد ؛ زیرا سازمان ملل متحد در این قطعنامه به گونه ضمنی موجودیت اسرائیل در محدوده مرزهای اشغالی پیش از جنگ شش روزه 1335ش. / 1956م. را به رسمیت شناخت و از اعراب درخواست کرد که اسرائیل را به رسمیت بشناسند . ولی شوروی مناسبات خود را با اسرائیل قطع کرد و سلاح هایی بسیار در اختیار اعراب گذارد و از آن پس به عنوان مهمترین حامی اعراب ظهور کرد .4
1. فلسطین و اسرائیل ، رویارویی با عدالت ، گوئیلگی ، صفحه 231 – 234
2. این تنگه در دهانه خلیج عقبه و دریای احمر (سرخ) قرار گرفته است .
3. فرهنگ تاریخی – سیاسی ایران و خاورمیانه ، علی بابایی ، جلد 1 ، صفحه 589
4. فلسطین و حقوق بین الملل ، کتان ، صفحه 195