درمهر 1324 ش./ژوئیه  1945 م. حزب کارگر ، که علاقه  ای  کمتر به  ادامه سلطه  امپراتوری  انگلیس برجهان نشان می داد، درانتخابات آن کشور به پیروزی رسید.1 این حزب، در بهمن / نوامبر همان سال، با تشکیل یک کمیسیون آمریکایی-انگلیسی موافقت کرد واین کمیسیون خواستار جانشینی قیومت سازمان ملل متحد برقیومت انگلیس شد. درمهر / ژوئیه سال بعد، انگلیس پیشنهاد تقسیم فلسطین به دو ایلات عرب و یهود را مطرح ساخت. در1326ش./ 1947م. سازمان صهیونیسم جهانی نیز پیشنهادی مشابه را تصویب نمود. اما همه این طرح ها به علت مخالفت برخی جناح های ذی نفع به کنار گذاشته شد بنابراین، انگلیس در تیر 1326ش./ آوریل1947 م. تصمیم خود مبنی بر واگذاری مسأله فلسطین به سازمان ملل متحد را به آن سازمان اعلام کرد.2

سازمان ملل متحد پس از دریافت در خواست رسمی دولت انگلیس، کمیته ای به نام ((کمیته ویژه سازمان ملل متحد  درباره فلسطین )) با یازده عضو، مرکب از کشورهای استرالیا، کانادا، چکسلواکی، گواتمالا3، هند، ایران، هلند ، پرو4 ، سوئد ، اروگوئه5  ، ویوگسلاوی تشکیل داد. این کمیته  ، در آذر 1326ش./1947م. دو طرح برای حل مسأله فلسطین به شرح زیر پیشنهاد کرد:

اول- سه عضو کمیته، شامل کشورهای ایران، هند و یوگسلاوی، به تأسیس یک حکومت فدرال مرکب از دو حکومت عربی ویهودیت به مرکزیت اورشلیم با اقتصاد واحد و مشترک رأی دادند.(=طرح اقلیت)

دوم- دربرابر، بیشتر اعضای کمیته، ایجاد دو دولت عربی و یهودی مستقل از هم و نیز تشکیل یک رژیم بین المللی را برای اداره منطقه حایل (بیت المقدس) پیش بینی کردند (طرح اکثریت).

سرانجام، آژانس یهود ، به نمایندگی از یهودیان و صهیونیست ها، با طرح اکثریت موافقت کرد. اما شورای عالی عرب، به نمایندگی از فلسطینی ها وعرب های دیگر، با طرح دو کمیته با این استدلال که تمام فلسطین متعلق به عرب های آن منطقه است، مخالفت ورزید. 6

در پی مخالفت شورای عالی عرب با طرح های گروه اکثریت واقلیت، مجمع عمومی سازمان ملل متحد کمیته ای  دیگر به نام((کمیته موقت مسأله فلسطین)) تشکیل داد. این کمیته نیز طرح اکثریت و طرح شورای عالی عرب مبنی بر تأسیس یک فلسطین مستقل عربی را به دو کمیته فرعی سپرد. پس از مدتی آرای کمیته نخست به تصویب کمیته موقت رسید مجمع عمومی نیز تحت فشار بسیار آمریکا، دربهمن 1326ش./1947م. طرح اکثریت را با اندکی تغییر، با33 رأی موافق در برابر13 رأی مخالف و10 رأی ممتنع در قطعنامه شماره 181، به تصویب رساند. بی درنگ، آژانس یهود این قطعنامه را که 56 درصد خاک فلسطین را به یک جمعیت سی درصدی واگذار می کرد، پذیرفت. 7

پس از تصویب قطعنامه 181، آژانس یهود برای ایجاد یک کشور یهودی بردامنه اقدامات خود افزود و حتی در تلاش برای اجرای قطعنامه تقسیم فلسطین، که آن را به عنوان اعطای استقلال به یهودیان تفسیر می کرد، به زور متوسل شد. هدف صهیونیست ها از به کار گیری زور، ترساندن عرب ها و خالی شدن مناطق عربی از اعراب فلسطینی بود. در این راه، گروه های شبه نظامی یهودی، چون ایرگون 8 و هاگانا9 به فرماندهی مناخیم بگین10 و بن زیون11 ، فجایعی چون قتل عام دیر یاسین را در آوریل تیر1327 ش./1948م. آفریدند، و300 هزار فلسطینی را تا اواسط مه 1327ش./ 1948م. مجبور به ترک خانه هایشان کردند. در نتیجه، زمینه برای اعلام حکومت موقت، استقلال و تأسیس مدینات یسرائل (=کشور اسرائیل) یک روز پیش از اتمام قیومت بریتانیا بر فلسطین یعنی در مرداد1327ش./ مه 1948م. پدید آمد. جنگ میان ارتش های عربی و اسرائیل درگرفت که با پیروزی یک جمعیت 650 هزار نفری یهودی(=اسرائیل ) با پشتیبانی قدرت های بزرگ بر 30 میلیون عرب (=کشورهای عربی درگیرجنگ) پایان یافت.12

1.                  یکی از دلایل گرایش به برچیدن امپراتوری انگلیس ، ضعف مالی و خسارات ناشی از جنگ جهانی دوم بود .

2.                  خاورمیانه در قرن بیستم ، ژان پی ر ارینیک ، ترجمه فرنگیس اردلان ، صفحه 187 ، 182 ، 183 / ریشه های بحران در خاورمیانه ، احمدی ، صفحه 237

3.                  جمهوری گواتمالا در آمریکای مرکزی قرار دارد .

4.                  جمهوری پرو از کشورهای آمریکای جنوبی است .

5.                  جمهوری اروگوئه یا اوروگوئه جزء کشورهای آمریکای جنوبی به شمار می رود .

6.                  ریشه های بحران در خاورمیانه ، احمدی ، صفحه 237 ، 240 / فلسطین و اسرائیل ، رویارویی با عدالت ، کوئیلگی ، صفحه 49 ، 54 .

7.                  ریشه های بحران در خاورمیانه ، احمدی ، صفحه 241 / خاورمیانه در قرن بیستم ، ژان پی ر ارینیک ، صفحه 186 / فلسطین و اسرائیل ، رویارویی با عدالت ، کوئیلگی ، صفحه 53 ، 57 .

8.                  Irgun

9.                  Haganah

10.              Menahem begin

11.              Ben zion

12.              ریشه های بحران در خاورمیانه ، احمدی ، صفحه 243 ، 477 / فلسطین و اسرائیل ، رویارویی با عدالت ، کوئیلگی ، صفحه 25 ، 41 ، 63 ، 82 ، 83 ، 86 ، 87 ، 89 ، 90 / خاورمیانه در قرن بیستم ، ژان پی ر ارینیک ، صفحه 191 ، 193 / فرهنگ تاریخی – سیاسی ایران و خاورمیانه ، علی بابایی ، جلد 3 صفحه 52 .