حافظ اسد چند روز پس از قرارداد غزه-ایحا و در آستانه مسافرت به آمریکا به صدها یهودی سوری اجازه داد تا به اسرائیل مهاجرت کند.

می توان گفت که روابط ساف و سوریه همواره تیره بوده است از آن رو که سوریه از تسلط مصر بر ساف در نگرانی به سر می برده است به حمایت از تأسیس  و ادامه فعالیت های ضد اسرائیلی فتح (1343ش./ 1964م.) و صاعقه (1346ش./ 1967م.) پرداخته و این سازمان ها را از کمک های نظامی مالی و سیاسی فراوان خود بهره مند ساخته است خارج شدن تدریجی ساف از دایره نفوذ مصر نیز به ارتقای روابط ساف سوریه کمکی نکرد ؛ زیرا از یک سو سوریه از برخی گروه های مخالف ساف در جنگ داخلی لبنان (1354ش./ 1975م) حمایت کرد و در جنگ اسرائیل علیه لبنان به آتش بس با اسرائیل تن در داد و از سویی دیگر ساف در خلال محاصره بیروت از سوی اسرائیل (1364ش./ 1985م.) حاضر به ترک خاک لبنان و انتقال مقر خویش به تونس ، نه به دمشق گردید. این موضوع و موضوعاتی دیگر از این دست موجب رنجش طرفین از یکدیگر شده و به تیرگی روابط مدد رسانیده است1.
تیرگی روابط ساف و سوریه در سال های پس از 1364ش./ 1985م. نیز ادامه یافت از 1364ش./ 1985م. سوریه سازمانی نوین به نام جبهه نجات ملی فلسطین (الانفاذ) پدیدآورد مرکب پنج گروه دست چپی2فلسطینی به نام های جبهه خلق برای آزادی فلسطین ، جبهه دمکراتیک خلق برای آزادی فلسطین -صاعقه جبهه خلق برای آزادی فلسطین (= فرماندهی کل) – و جبهه مبارزات مردمی تا برای از میدان به در کردن ساف بکوشند هنگامی که انفاذ از اجرای سیاست های سوریه بازماند و در نتیجه منحل گردید سوریه سازمان جایگزین دیگری را به نام گروه های ده گانه مخالف فلسطینی سامان داد. از دیگر علل مهم این اقدام آن بود که ساف بدونه هماهنگی با سوریه وارد مذاکرات صلح اعرب و اسرائیل شده بود.3
روابط ساف و سوریه پس از انعقاد قرارداد غزه-اریحا تغییری چندان نکرد. با این وجود تمامی سازمان ها و گروهای فلسطینی به استثنای جبهه خلق برای آزادی فلسطین و جبهه آزادی بخش عرب در دمشق دارای دفترند و آزادانه به فعالیت های ضد اسرائیلی مشغولند به علت تیرگی روابط ساف و سوریه تلاش ساف برای به زیر فرمان بردن تیپ مجهز مدرن یرموک که در 1349ش./1970م. توسط فتح در سوریه تأسیس شد بی نتیجه ماند در برابر همه فلسطینیان مقیم سوریه از حقوق اجتماعی جز تابعیت برخوردارند شمار بسیار فلسطینیان در سوریه همواره احتمال خطر اتحاد ساف، فلسطینیان و گروه های مخالف ضد دولتی سوری علیه رژیم سوریه را زنده نگاه داشته است.4
هم زمان با مذاکرات محرمانه ساف و اسرائیل مذاکراتی میان اسرائیل و سوریه بر سر مسأله جولان صورت گرفت و پس از امضای قرارداد غزه-اریحا سوریه به تلاش هایی برای دستیابی به صلح سرعت بخشید بخشی از این تلاش ها عبارت بودنداز:1-    محمدالعمادی وزیر اقتصاد و تجارت خارجی سوریه تمایل کشورش را برای برقراری رابطه با اسرائیل در مصاحبه با یک روزنامه اسرائیلی مطرح ساخت.
2-    حافظ اسد چند روز پس از قرارداد غزه-ایحا و در آستانه مسافرت به آمریکا به صدها یهودی سوری اجازه داد تا به اسرائیل مهاجرت کند.
3-    در دی1373ش./ اکتبر 1994م. فارغ الشرع وزیر امور خارجه سوریه برای نخستین بار در مصاحبه ای با تلوزیون اسرائیلی شرکت کرد اسحاق رابین نخست وزیر وقت اسرائیل این اقدام وزیر امورخارجه سوریه را گامی به سوی صلح دانست اما هیچ یک از این اقدانات به برقراری صلح میان سوریه و اسرائیل نینجامید.5

1.    اهداف سیاست خارجی ساف در فلسطین اشغالی ، نورائی ، صفحه 161 – 163 .
2.    منظور از گروه های دست چپی ، گروه هایی با گرایش کمونیستی است .
3.    اهداف سیاست خارجی ساف در فلسطین اشغالی ، نورائی ، صفحه 163 .
4.    اهداف سیاست خارجی ساف در فلسطین اشغالی ، نورائی ، صفحه  164 .
5.    روزنامه جمهوری اسلامی 5 مهر 1372 ، صفحه آخر / روزنامه رسالت 8 دی 1372 ، صفحه آخر / روزنامه اطلاعات ، 18 مهر 1373 ، صفحه آخر .