در پست قبلی بزرگترین نخبگان سیاسی صهیونیسم كه نقش بسیار مهمی در تشكیل صهیونیسم داشتند پرداختیم .

در این قسمت به نخبگان دیگری كه در زمینه گسترش و شكل گیری صهیونیسم نقش داشته اند می پردازیم .

  1. حیم وایزمن :

برجسته ترین رهبر صهیونیستی پس از هرتصل و نخستین رئیس جمهور اسرائیل است . خدمات او به نیروی دریایی بریتانیا ، راه را برای قبول نظریه هایش درباره لزوم تاسیس یك دولت یهودی در فلسطین نزد مقام های انگلیسی و نیز برای صدور اعلامیه بالفور ، فراهم آورد . وی پس از هرتصل به رهبری سازمان جهانی صهیونیسم و سرانجام به ریاست آژانس یهود در فلسطین برگزیده شد1 .

  1. لرد ارل شافتسبری هفتم :

یكی از برجسته ترین رجال سیاسی بریتانیا و نیز برادر همسر پالمرستون ، نخست وزیر اسبق انگلیس بود . وی ریاست صندوق كشف فلسطین را بر عهده داشت و به پیشنهاد او نخستین كنسولگری انگلیس در بیت المقدس تاسیس شد . شافتسبری بر پایه این استدلال كه هر ملت باید دارای وطن باشد و سرزمین كهن از آن ملت كهن است ، « مشوق نظری و عملی مهاجرت یهودیان به فلسطین گردید »2 .

3.     بنجامین3 دیزرائیلی4 :

سیاستمدار و نویسنده یهودی الاصل انگلیسی ، در 1216 ش. / 1837 م. به عضویت پارلمان و سپس به رهبری مجلس عوام و حزب محافظه كار انگلیس در آمد . دیزرائیلی در نوبت دومی كه به نخست وزیری انگلیس رسید ، ورود یهودیان را به پارلمان آن كشور قانونی ساخت و مهم تر از آن ، به ابتكار شخصی ، سهام ترعه ( كانال ) سوئز را پس از اخذ و دریافت یك وام چهار میلیون لیره ای از بارون ادموند روچیلد ، از خدیو مصر خرید و آن را در اختیار دولت انگلیس قرار داد و بدین سان ، سلطه انگلیس را بر مصر ، فلسطین و صحرای سینا فراهم آورد . چهل سال بعد ، دولت بریتانیا به پاس قدردانی از زحمت او و دیگر صهیونیست ها ، فلسطین را به عنوان سرزمین یهودیان در نظر گرفت . بنابراین ، تاثیر دیزرائیلی در شكل گیری دولت یهود ، غیر مستقیم ، ولی اساسی بوده است5 .

  1. اسرائیل بیر :

در 1223 ش. / 1844 م. به پل جولیوس رویتر6 تغییر نام داد . در 1195 ش. / 1816 م. به دنیا آمد و در سیزده سالگی از آلمان به انگلیس مهاجرت كرد . او به تدریج به فعالیت های خبری از طریق تلگراف علاقه مند شد و سرانجام در 1228 ش. / 1849 م. موسسه ای برای گرد آوری خبر در فرانسه و بلژیك تاسیس كرد تا آلمان را به خطوط تلگراف آن دو كشور متصل كند . بیست و پنج سال بعد ، این موسسه به یك خبرگزاری بی رقیب تبدیل شد وبدین سان ، رویتر به ثروت و شهرتی فراوان دست یافت . وی از نخستین كسانی است كه در اواسط قرن 19 میلادی ( ربع اول قرن دوازدهم هجری ) با خرید زمین در فلسطین ، سنگ بنای دولت  اسرائیل را گذارد و نیز با در اختیار داشتن سازمان عظیم خبری رویتر ، بیش از هر یهودی دیگر شكل دهنده صهیونیسم بود7 .

  1. ریشه های بحران در خاورمیانه – احمدی – صفحه 28 الی 84
  2. صهیونیسم – المسیری – صفحه 8 الی 12
  3. در برخی منابع ، گاه نام كوچك وی ، بنجمین و یا بنیامین وشهرت او ، دیسرائیلی و دیزرائلی نیز آمده است .
  4. دیزرائیلی در 1264 و 1254 ش. / 1867 و 1874 م. به نخست وزیری انگلیس دست یافت .
  5. لغت نامه دهخدا – دهخدا – جلد 7 – صفحه 10023
  6. پل جولیوس رویتر ( Paul Julius Reuter  ) در 1250 ش. / 1872 م. امتیاز بهره برداری و استخراج اكثر معادن ایران را از ناصر الدین شاه دریافت كرد . این امتیاز كه به معنای فروش ایران بود در پی مخالفت های داخلی و خارجی لغو شد و شاه برای دلجوئی او امتیاز بانك شاهی را در 1268 ش. / 1889 م. به رویتر واگذار كرد .
  7. عصر بی خبری یا تاریخ امتیازات ایران – ابراهیم تیموری – صفحه 97 الی 101

 

*-  در جریان جنگ ۱۹۸۲ لبنان، زمانی که شارون وزیر دفاع بود، بین ۱۶ تا ۱۸ سپتامبر کشتار صبرا و شتیلا رخ داد. بین ۸۰۰ تا ۳۵۰۰ غیرنظامی فلسطینی در اردوگاههای پناهندگان صبرا و شتیلا توسط میلیشیاهای مسیحی مارونی فالانژ لبنانی کشته شدند. رییس امنیتی میلیشیای فالانژ، الی هوبیکا، فرمانده عملیانی شبه نظامیانی بود که وارد کمپها شدند و فلسطینیان را کشتند. فالانژها به آنجا فرستاده شده بودند تا آنجا را در حالی که اسرائیلی‌ها آن را محاصره کرده بودند از رزمندگان ساف پاکسازی کنند. این کشتارها منجر شد که برخی شارون را «قصاب بیروت» بخوانند. اسوسییتد پرس در گزارشی اعلام کرد: «وزیر دفاع آریل شارون کشتارها را به ساف مربوط کرد و گفت این نمادی از قتلهای تروریستی سازمانهای تروریستیو حامیان آن است»