صهیونیست های مدعی اند كه صهیونیسم ، پاسخی به یهود آزاری یا آنتی سیمیتیسم است . به عقیده آنان ، یهودیان در هرجا كه باشند ، عنصر بیگانه به حساب می آیند و آنان را آشكار و پنهان آزار می دهند ؛ زیرا ، دولت ها و ملت ها به بیماری همگانی علاج ناپذیر یهودستیزی (!!) دچار شده اند .

حیم وایزمن2 ( متوفی 1331 ش. / 1952 م.) در این باره می گوید :« ضدیت با یهود ، میكروبی است [كه] هر غیر یهودی هر كجا … باشد و هرچند كه خود منكر باشد ، بدان آلوده است .»

به بیان دیگر ، آنان یهود ستیزی را بلایی ازلی و ابدی می دانند كه تنها در پناه یك دولت یهودی می توان از ان رهایی یافت3 .

 

صهیونیست ها به نمونه هایی بسیار از یهود آزاری در طول تاریخ اشاره می كنند . از نظر آنان ، یهود آزاری با شكست دولت یهودی اسرائیل و جهودا (یهودا) ، به ترتیب در 721 و 586 ق.م. توسط آشوریان و بابلیان و در نتیجه ، پراكنده شدن یهودیان به نقاط دیگر جهان آغاز می گردد و به تدریج ، روند رو به رشدی به خود می گیرد ، به گونه ای كه یهود ستیزی در آلمان هیتلری به نقطه اوج خود می رسد .

در این دوره طولانی ، در امپراتوری روم ، در كشور لهستان و روسیه تزاری و . . . یهودیان بارها سركوب و شكنجه می شوند و تنها در 770 ش. / 1391 م. هفتاد هزار یهودی به علت نپذیرفتن دین مسیح در اسپانیا كشته می شوند . افزون بر آن ، یهودیان همواره از اشتغال در برخی حرفه ها و نیز از حق مالكیت محروم بوده و اغلب در گتوها 4 به سر می بردند5 .

البته این ادعای صهیونیست ها ،‌ به هیچ وجه اثبات پذیر نیست ؛ زیرا اولا برخی نمونه های تاریخی یهود آزاری بیش از حد بزرگ شده اند ،‌ مانند آنچه صهیونیست ها ، درباره یهود سوزی در آلمان مطرح می سازند . صهیونیست ها در این باره ، با سلطه ای كه بر ابزارهای تبلیغی جهانی و به كارگیری آن دارند ، به مظلوم نمایی پرداخته اند . ثانیاً برخی قصه های یهود آزاری ، از ریشه دروغ است و ساخته و پرداخته صهیونیست هاست ، با این هدف كه به روند مهاجرت یهودیان به فلسطین و تاسیس یك دولت یهودی شتاب بخشند .

دیوید بن گوریون6 ( متوفی 1352 ش. / 1973 م. ) اعتراف می كند :« اگر قدرت داشتم عده ای یهودی را به كشورهای مختلف می فرستادم تا یهودآزاری را تعمداً به وجود آورند .»7

ازدیگر شواهدی كه نادرستی ادعاهای صهیونیست ها را آشكار می سازد ، عبارتند از :

1- مهاجرت و پراكندگی یهودیان عموما به دلخواه آنان و به سوی پر رونق ترین سرزمین ها و با هدف اقتصادی صورت می گرفته است .

2- یهودیان در بخش اعظم خاك جهان ، یعنی در پهنه ای گسترده از خاك امپراتوری عثمانی همواره در صلح و آرامش زیسته اند .

3- یهودیان در بریتانیا ،‌ فرانسه و آلمان ِ قرون وسطا ، تحت آزار نبوده اند و حتی پس از رنسانس ، وضع اجتماعی و سیاسی آنان بهبود یافته است .

4- رنج و دردی كه میلیون های برده آفریقایی سیاه پوست در انتقال و اسكان اجباری به غرب متحمل شده اند ، بیش از رنج و دردی است كه بر یهودیان مورد ادعای صهیونیست ها وارد آمده است . حتی صاحبان برخی از كشتی های حامل بردگان ، سوداگران و بانك داران صهیونیست بودند . ( لطفاً نگید با این مطالب معلوم می شه من یهودی نیستم من به استناد تاریخ این مطالب رو به دور از تعصب نوشتم باور كردنش سخته ولی اجباری نیست )

5- بخشی از یهود آزاری به ویژگی های فردی و اجتماعی یهودیان ، مانند جمع گریزی و اشتغال در مشاغل غیر مولد چون رباخواری باز می گردد8 و نیز ریشه در منازعه دائم كلیسا و كنیسه دارد . شاید به همین علت ها باشد كه هرتصل ، یهود آزاری را در تولد صهیونیسم ، سودمند و یك موهبت الهی می دانست . در حالی كه صهیونیسم خود به نوعی یهود آزاری از طریق تبعیض بین یهودیان سفاردی و اشكنازی9 مبدل شده است10 .

باید به این نکته اشاره کنم که صهیونیسم به پدیده یهود آزای به عنوان ابزاری نگاه می کند که با آن تشکیل کشور اسرائیل تسریع می یابد نه اینکه کشور اسرائیل به دنبال افزایش یهود آزاری شکل گرفته است.

1.      Anti – Semitism

2.      حیم یا حئیم یا چیم وایزمن ( Chaim Weizmann ) پس از هرتصل ، جامعه صهیونیستی را برای نیل به تاسیس اسرائیل رهبری كرد .

3.      صهیونیسم – یوری ایوانف – صفحه 71 الی 74

4.      گتو ( Ghetto ) در گذشته به محله ای در یك شهر می گفتند كه یهودیان به اقامت در آن مجبور بوده اند. رجوع كنید به « ماجرای اسرائیل ، صهیونیسم سیاسی – رژه گارودی – صفحه 58

5.      جغرافیای سیاسی خاورمیانه و شمال آفریقا – درایسل واچ.بلیك – صفحه 361 الی 362

6.      بن گوریون ( David Ben Gurion ) در لهستان به دنیا آمد و در اسرائیل مرد . وی نخست وزیر اسرائیل در سال های نخستین تاسیس آن رژیم بود . در برخی منابع ، نام بن گوریون به صورت داوود بن گوریون آمده است .

7.      دولت اسرائیل – گالینا نیكیتینا – صفحه 32

8.      صهیونیسم ایوانف صفحه 24 الی 74

9.      اشكنازی ( Ashkenase ) و سفاردی ( Sepharadi ) به ترتیب به یهودیان مهاجر شمال غرب اروپا و اروپای شرقی و … اطلاق می شود . رجوع كنید به صهیونیسم المسیری – صفحه 88 .

10.  صهیونیسم المسیری – صفحه 88 .